Mostrando entradas con la etiqueta a. Aborto: plazos. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta a. Aborto: plazos. Mostrar todas las entradas

4.5.22

El final de un derecho... Una filtración del supremo indica la probable derogación del derecho al aborto en Estados Unidos... es muy, muy probable que el aborto pase a ser casi completamente ilegal en gran parte del sur y centro del país... derogar Roe hace que los estados puedan volver a promulgar leyes prohibiendo la sodomía, el matrimonio homosexual o los anticonceptivos

 "Una de las leyes que he seguido con cierto interés este periodo de sesiones en Connecticut (cuando no estaba ocupado viendo cómo se cargaban la mía) ha sido H.B. 5414. La ley (ya aprobada en ambas cámaras) incluye dos provisiones que uno sólo puede ver en un lugar como Estados Unidos. (...)

 Segundo, la ley permite a personas que hayan sido denunciadas en otro estado por ofrecer servicios relacionados con el embarazo, incluye contraceptivos y aborto, de llevar a sus acusados a juicio para recuperar costas judiciales si esos servicios son legales en Connecticut. También prohíbe a las autoridades del estado cooperar con investigaciones y denuncias de otros estados sobre materias relacionadas con medicina reproductiva y aborto.

Es decir: los legisladores estatales de Connecticut, un estado progresista y que quiere proteger el derecho al aborto, han aprobado una ley esencialmente protegiendo a las mujeres que vengan de otros estados para interrumpir su embarazo, y a los médicos, clínicas y enfermeras del estado que ofrezcan ese servicio.

Ha resultado ser una decisión acertada, porque todo parece indicar que el Tribunal Supremo de los Estados Unidos va a derogar el derecho al aborto en los próximos meses.

La filtración

Politico publicaba ayer por la noche el borrador de la sentencia, firmada por Samuel Alito y con los votos a favor de otros cuatro jueces conservadores del supremo (Thomas, Gorsuch, Kavanaugh y Barrett). Es increíblemente inusual ver una filtración de cualquier clase en el supremo, una institución con una larguísima tradición de opacidad y oscurantismo, pero dada la importancia colosal de esta sentencia y el terremoto político que va a acompañarla, no es que me sorprenda demasiado.

Vaya por delante, por supuesto, que esto es un borrador, no una sentencia en firme; según parece, fue escrito en febrero. No que sea un documento ligerito o esquemático; es igual de largo y detallado (98 páginas, 30 de apéndices, todo anotado y referenciado) que una sentencia completa. Es posible que la versión final, que será publicada antes de que acabe el periodo de sesiones a finales de junio, sea distinta.

Todo parece indicar, no obstante, de que no cambiará demasiado. Primero, porque quedó claro en la vista oral de que hay cinco jueces que se mueren de ganas de derogar Roe v. Wade, la sentencia judicial que define el derecho al aborto en Estados Unidos. Segundo, porque la radicalidad del lenguaje de Alito, y sus argumentos legales, siguen al pie de la letra lo que sus colegas conservadores, y el movimiento conservador americano, llevan repitiendo desde hace años. Ahora que tienen la victoria a su alcance, no darán un paso atrás.

Derogando Roe v. Wade

Vaya por delante: la sentencia del supremo no ilegaliza el aborto en Estados Unidos. Lo que hace es eliminar la interpretación constitucional vigente que sostiene que la constitución de los Estados Unidos incluye, de forma implícita, el derecho a la privacidad, y con ello, protege el derecho a la interrupción voluntaria del embarazo. Sobre derechos de penumbra (derechos que no están listados en la constitución, pero que el supremo ha considerado necesarios para su funcionamiento) hablé aquí en detalle; (...)

Las consecuencias de esta decisión son múltiples. Para empezar, el supremo autoriza a los estados a aprobar leyes que limiten o prohíban el derecho al aborto. El NYT publicó un muy buen artículo aquí detallando el impacto de este cambio, pero es muy, muy probable que el aborto pase a ser casi completamente ilegal en gran parte del sur y centro del país. Hay más de una veintena de estados que tienen “leyes gatillo” que prohibirán el aborto desde el momento en que Roe v. Wade sea invalidada.

¿Os acordáis esa ley tan demencial de Texas que permitía a ciudadanos actuar como cazarrecompensas denunciando abortos? Pasará a ser completamente legal. Esa es la ley que Connecticut está intentando combatir.

Si eso os parece poco, es necesario recalcar Roe v. Wade no es sólo una sentencia sobre el aborto, sino también sobre el derecho a la privacidad. Hay una cantidad francamente desmesurada de jurisprudencia que depende sobre la existencia de este derecho; derogar Roe, por ejemplo, hace que los estados puedan volver a promulgar leyes prohibiendo la sodomía, el matrimonio homosexual o los anticonceptivos. Si los “derechos de penumbra” implícitos en la constitución dejan de merecer protección, esto implicaría la posibilidad de aprobar toda clase de nuevas e innovadoras medidas reaccionarias, desde prohibir la existencia de salarios mínimos a legalizar la discriminación entre particulares por motivos religiosos.

Consecuencias políticas

Políticamente, las consecuencias de derogar Roe v. Wade son impredecibles. Para empezar, los sondeos son bastante consistentes en que una mayoría de americanos son partidarios de mantener el derecho al aborto. La inmensa mayoría de americanos viven en estados donde la mayoría de los votantes quieren que siga siendo legal en la mayoría de las situaciones. No hay ningún estado, ni siquiera en el sur, donde los partidarios de una prohibición completa o casi completa sean mayoría.

Esto parecería un ejemplo de libro de una decisión impopular por parte de una institución contramayoritaria que puede ser utilizada por el partido que se opone a esta para movilizar a sus bases y sacar rédito político. A fin de cuentas, la sentencia hace que las elecciones estatales en noviembre pasen a ser muchísimo más importantes; los progresistas no pueden perder esta guerra.

Hay motivos, sin embargo, para ser escéptico, más allá de la congénita incompetencia del partido demócrata. Para empezar, hay una conocida asimetría entre un movimiento antiabortista pequeño pero muy, muy movilizado y una amplia mayoría pro- derechos pero que no considera el aborto como un tema prioritario. Es posible que la sentencia radicalice a los pro- abortistas, pero no me parece inevitable.

Segundo, los americanos, a la que rascas un poco debajo de los sondeos, están muy confundidos sobre los derechos que dicen defender. Como señalan en 538, amplias mayorías están a favor del derecho al aborto durante el primer trimestre, pero están en contra durante el segundo. Lo que hace Roe, sin embargo, es legalizar el aborto hasta 24-28 semanas de gestación, es decir, ese segundo trimestre.

 Es decir, es muy probable que muchas de las leyes propuestas en estados conservadores propongan cosas como prohibir el aborto a las 10, 14, o 16 semanas de embarazo para sonar razonables y “buscar consensos”. Esos resultan ser los límites para interrumpir un embarazo en Portugal, España, o Francia.

Este dato, por cierto, es lo que siempre me ha parecido más chocante del derecho al aborto en Estados Unidos. Este es un país, se mire como se mire, mucho más conservador que la mayoría de los países europeos, que por un accidente legal (una sentencia increíblemente complicada en 1973) tiene un régimen de protección de los derechos reproductivos de la mujer mucho más progresista que Europa en muchos aspectos. La involución del supremo colocará a Estados Unidos más cerca del resto del mundo (excepto en los estados más conservadores), de forma un tanto paradójica.

La sentencia, sin duda, es una tragedia que va a empeorar la vida de manera dramática a cientos de miles de mujeres en todo el país, y sus implicaciones para derechos civiles y sentencias futuras en manos de un supremo cada vez más reaccionario son aterradoras. Pero es increíblemente complicado de hablar sobre consecuencias políticas de todo este asunto, porque la opinión pública está mucho más confundida de lo que parece."                      ( Roger Senserrich , Four freedoms, 03/04/22)

23.11.16

“La objeción de los médicos a practicar abortos casi me cuesta la vida”

"No he vuelto a ser la misma desde entonces”. Paula rompe a llorar al recordar lo que sucedió hace cuatro años, cuando tuvo que recorrer los 600 kilómetros que separan Burela (Lugo) de Madrid por carretera para interrumpir su embarazo, muy deseado pero inviable.

La sanidad pública gallega se negó a practicar un aborto apelando a la objeción de conciencia de los facultativos. Tras un difícil viaje en coche, acudió a la clínica privada madrileña que le había indicado el Servicio Gallego de Salud. Allí la trasladaron de urgencia al hospital La Paz por su grave estado. Perdió el útero. 

La justicia, en una dura sentencia, ha condenado al Sergas a indemnizarla con 270.000 euros. La reconstrucción de su vía crucis muestra los problemas que aún existen en algunos lugares de España para practicar abortos tardíos y cumplir la ley. "El derecho a objetar de los médicos casi me cuesta la vida", lamenta.

Una cadena de errores en las pruebas diagnósticas llevadas a cabo en el hospital de Burela fue la que provocó que se detectaran tarde, a los siete meses de embarazo, las graves alteraciones cromosómicas que tenía el feto y que conllevaban que este fuera “incompatible con la vida”; es decir, que no podía sobrevivir.

Pero ningún médico quiso interrumpir su embarazo ni en su hospital ni en ningún otro de la comunidad autónoma. Finalmente, el servicio de salud gallego le dijo que, para “respetar el derecho a la objeción de conciencia de los profesionales”, la Administración pagaría la interrupción del embarazo, pero en una clínica de Madrid. En ese momento ya estaba en la semana 32 de gestación.

Paula emprendió el viaje. “Tuve que dejar a mi otra hija de tres años con mi madre y viajar con mi pareja”, relata. “Llevaba ya días con dolores vaginales, pero en el hospital me decían que eran gases”. Fue un nuevo error, porque resultó que tenía el útero vascularizado.

 Por eso, cuando llegó a la clínica con un sangrado vaginal, estaba tan grave que fue trasladada al hospital de referencia, donde le salvaron la vida. Le practicaron una cesárea para extraer el feto, un bebé inviable que murió a los 90 minutos de nacer, y le quitaron el útero para detener la hemorragia. No podrá ser madre de nuevo.

“Fue todo tremendo”, recuerda. “Nos preguntaron si queríamos ver al bebé, si queríamos que lo reanimaran, pese a que era incompatible con la vida. Tuvimos que incinerarlo y volver a casa con sus cenizas”.

"Perjuicios físicos y psíquicos que hay quien resarza"

De vuelta ya en Galicia, tras una semana ingresada en el hospital madrileño y con su pareja alojada mientras tanto en un hotel, Paula recibió del Sergas al cabo del tiempo el pago correspondiente al kilometraje del viaje.“En total, algo más de 80 euros”, recuerda. “Ni siquiera me llamaron del hospital de Burela, como hacen con todas las parturientas, para citarme para una revisión. Mucho menos para pedirme disculpas por las enormes negligencias”.

Paula está en tratamiento psiquiátrico desde entonces. El magistrado que ha condenado al Servicio Gallego de Salud considera que la negligencia denunciada por la afectada “rebasa los estándares de lo tolerable” con “perjuicios físicos y psíquicos que no hay quien los resarza”.

La “extensión innecesaria del embarazo” de Paula representa “un fracaso estrepitoso del sistema” sanitario público, según la sentencia. Marcos Amboage, el magistrado del juzgado 2 de lo Contencioso-Administrativo de Lugo que la firma, entiende que “resulta difícilmente aceptable que no se disponga de un centro público en Galicia” para practicar las interrupciones del embarazo que garantiza la ley. (...)

Francisca Fernández, abogada de Paula, asegura que su caso no es único. Ha presentado otras dos reclamaciones de pacientes afectadas por la objeción de conciencia de los profesionales de la red pública gallega. El Sergas, por su parte, insiste en que el derecho a la interrupción del embarazo está garantizado en los términos que recoge la ley y señala que en este momento se están practicando algunos abortos correspondientes al segundo trimestre en los hospitales públicos de A Coruña y Ourense.
 
En todo caso, Galicia no es una excepción. En la red pública española se practica una mínima parte de los abortos legales. La mayoría, el 90% en 2014 según datos del Ministerio de Sanidad, se deriva a clínicas privadas, algo que permite la ley. Pero el problema surge cuando la derivación se hace a una clínica que está a cientos de kilómetros o cuando no hay profesionales para llevar a cabo abortos tardíos que requieren un hospital. (...)

Blanca Cañedo, vocal en Asturias de la Asociación de Clínicas Acreditadas para la Interrupción del embarazo (ACAI), insta a la Administración a formar a los médicos en la práctica instrumental de la interrupción del embarazo en las facultades. En su opinión, el método farmacológico es “una brutalidad en los casos de más de 14 semanas de gestación ya que mantiene a las mujeres con síntomas de parto durante días hasta que expulsan el feto”.

El presidente de la Federación de Planificación Familiar Estatal (FPFE), Luis Enrique Sánchez, opina que una de las principales causas por las que algunos hospitales públicos no realizan interrupciones de embarazo es que “las consejerías de sanidad no han fijado la obligación y los servicios de ginecología hospitalarios prefieren no planteárselo, aludiendo a problemas organizativos, falta de quirófanos o escasez de recursos”. En su opinión, se trata de una cuestión de “falta de voluntad política de los responsables sanitarios”.

En el caso de Paula, que usa un nombre ficticio para este reportaje, la sentencia reconoce que la sanidad pública no le ofreció los recursos adecuados. Ella está segura de que si hubiera podido interrumpir su embarazo en Galicia no habría perdido el útero y la capacidad para ser madre biológica de nuevo."                (El País, 07/11/16)

17.5.13

Ciencia y aborto

"La concepción no es un momento mecánico (conectar un enchufe), sino un proceso vital (formarse y crecer un viviente): más de 20 horas para la fecundación y dos semanas hasta completarse la anidación del preembrión.

 Es cierto que no se puede considerar al feto mera parte del cuerpo materno, ni realidad parásita. Pero la interacción embrio-materna de la tercera a la octava semana es decisiva para la constitución de la vida naciente: a medida que se aproxima el tercer mes del embarazo aumenta la exigencia de ayudarle para llegar a término.

 Las circunstancias excepcionales deberán ser sopesadas seriamente; tendrán menos peso al aproximarse el umbral de la novena semana de gestación.

 En vez de hablar de protección de la vida en general, tendremos presente la distinción entre materia viva de la especie humana (el blastocisto antes de la anidación) y una vida humana individual (el feto, más allá de la octava semana). "        ( , El País, 13 MAY 2013)

10.5.13

Diez mitos sobre el aborto

"Enredado el debate del aborto en las contradicciones entre quienes se supone decidirán la reforma, y con la izquierda y las organizaciones de mujeres dispuestas a dar la batalla, convendría al menos saber de qué estamos hablando. Con ese fin pretendo aquí aclarar algunas confusiones.

1. Una ley más restrictiva evitaría miles de abortos. Falso.

 Ese titular apareció en un diario nacional pero no se sostiene. Una ley que impida abortar legalmente reduciría, obviamente, el número de abortos legales, pero aumentaría los clandestinos o en el extranjero. Un estudio de la OMS publicado en la respetada revista médica The Lancet en 2012 confirmaba que la tasa de abortos no es inferior, más bien al contrario, en los países que lo prohíben.

 Los abortos se practican allí en la clandestinidad con grandes riesgos sanitarios para la mujer. Pero se practican.
2. Una ley de plazos es más permisiva que la de supuestos. Según como se mire.

 Es más permisiva en el sentido de que no obliga a la mujer a dar una justificación (la más socorrida era el riesgo psicológico) en abortos en el primer trimestre de gestación. Pero la ley de 2010 es mucho más restrictiva para practicar abortos en embarazos avanzados, al introducir el criterio de la viabilidad fetal

Esto implica que incluso en caso de riesgo grave para la madre, un feto de más de 22 semanas no puede ser eliminado si hay posibilidad de sacarlo adelante (porque la medicina ha mejorado mucho la supervivencia de los neonatos prematuros). Sin embargo, con la ley anterior podía alegarse riesgo psicológico en cualquier momento del embarazo, porque la sentencia del Tribunal Constitucional de 1985 que tanto invoca Gallardón eliminó los límites temporales al aborto por peligro para la madre.

 Si a usted no le parece lo mismo un aborto el primer mes de gestación que en el octavo, puede considerar la ley de plazos más garantista para el no nacido. Otro ejemplo: el Reino Unido tiene una ley de supuestos tan amplia que en la práctica es de plazos. Durante décadas ese país ha recibido a mujeres llegadas de otros países para acogerse a ella. Francia, Alemania o Italia tienen leyes de plazos.

3. La reforma de Gallardón pretende volver al modelo de 1985. Incierto.

 El ministro ha hecho saber que no se considerará la malformación del feto como causa de aborto, lo que acaba con uno de los tres supuestos de esa norma. Además se plantea que cada aborto por riesgo para la madre sea acreditado por dos médicos ajenos al centro que practica el aborto, cuando con la ley de Felipe González era un único profesional, normalmente el de la clínica, el que certificaba el riesgo.

 Lo del riesgo psicológico era un coladero, sí. Todo el mundo lo sabía. Aznar no lo modificó en ocho años de Gobierno. ¿Cómo discutir que enfrentarse a una maternidad indeseada implica un problema psicológico?

4. La ley de 1985 funcionaba bien. Dudoso. 

 Funcionaba en el sentido de que hacía posible, gracias al coladero citado, que se practicaran los abortos por el cauce legal. El detonante de la reforma de 2010 fue la constatación de que la norma anterior no resolvía la inseguridad jurídica, como se demostró cuando una unidad de la la Guardia Civil citó a declarar a decenas de mujeres que habían abortado en la clínica Isadora, en un caso que el juez archivó tachándolo de montaje.  

Por otro lado, un reportaje de una televisión danesa desveló que una clínica de Barcelona atraía a personas de toda Europa para abortar fuera del límite de 22 semanas. Este caso sí llegó a juicio pero los delitos no pudieron probarse y acabó en absolución. En todo caso influyó en la decisión de fijar plazos más estrictos.

5. Son las personas más incultas las que abortan. Lo dijo Escudero de forma rotunda y nada elegante, pero ningún dato lo constata.

 Las estadísticas del Ministerio de Sanidad indican que abortan mujeres de todas las edades, niveles de formación y perfiles socioeconómicos. Solo un 2,3% de los abortos corresponden a mujeres sin estudios; un 11% son de universitarias. Tampoco es demostrable con las cifras que el número de abortos sea más elevado en las clases más desfavorecidas, lo que no sería difícil de explicar en su contexto social. 

El dato que sí es constatable es que las inmigrantes recurren al aborto más que las españolas: un 40% de los abortos son de extranjeras, una proporción muy superior a su peso en la población.

6. El aborto lo deben decidir los médicos de la sanidad pública. Complicado. 

El empeño de Gallardón por asegurar que todo aborto responde a un criterio médico es uno de los asuntos más conflictivos de la reforma. ¿Está el sistema sanitario público preparado para participar, con un diagnóstico previo por partida doble, en decenas de miles de intervenciones cada año? En la sanidad está extendida una especie de objeción de conciencia tácita, que ha desviado casi todos los abortos al sector privado, aunque no se dispone de un registro general de objetores, así que se desconoce cuántos aceptarían participar en ellos. El asunto de fondo es que esta reforma trasladaría la responsabilidad final, la decisión última, de la mujer a su médico. ¿O tendría una mujer que peregrinar de doctor en doctor hasta que alguno avale lo que está decidida a hacer en cualquier caso? Sin duda lo encontraría.

7. Las mujeres no irán a la cárcel con la nueva ley. El ministro de Justicia lo afirma con grandilocuencia. Lo cierto es que las mujeres que abortan no iban a la cárcel con la ley de 1985 ni pueden ir con la de 2010, así que no se ve la novedad. 

La ley vigente sólo prevé multas para la mujer por aborto ilegal, no así para el médico. Incluso con una ley más dura puede ocurrir que no vayan a la cárcel si no tienen antecedentes, porque la condena máxima sea inferior a dos años de prisión, lo que no evita que se enfrenten a un proceso penal. Eso se quería evitar con la ley de 2010. Porque no beneficia a nadie ni repara nada: a un trauma añade otro.

8. Se protege más la vida animal que la del embrión humano. Lo dijo esta semana en Twitter Beatriz Escudero (refiriéndose al cefalópodo) y hace unos años lo decía la Conferencia Episcopal, con aquella campaña del lince que estaba más protegido que un niño talludito. 

Proteger el medio ambiente y la vida animal, en especial de especies amenazadas, es algo propio de países avanzados. Regular el aborto para que el fenómeno se encauce por vías legales también lo es. El lince ibérico es una especie autóctona, una riqueza de nuestro ecosistema, que gracias a los esfuerzos científicos se está salvando de la extinción. 

En los restaurantes se fríen cefalópodos (calamares, pulpo, sepia) todos los días y se sirven en un plato a quien quiera comérselos. ¿Qué demonios tiene eso que ver con que haya mujeres que se enfrentan a un embarazo indeseado?

9. ETA y el aborto tienen poco que ver, algo sí, pero no demasiado. Supongo que lo que quiso decir Fernández Díaz es que ambos fenómenos causan muertes de personas.

 La afirmación es muy propia de ese discurso político que detesta los matices y adora los mensajes simples. Y entonces todo es lo mismo: los nazis que los escraches; los terroristas que su víctima Eduardo Madina; Hitler y Stalin que Artur Mas. Con esa visión es el mismo pecado cortar un embarazo que poner un coche-bomba. Coherente con lo que se oye.

10. Existe una violencia estructural que empuja a las mujeres a abortar. Otro argumento de Gallardón necesitado de más explicaciones. 

Si quiere decir que las mujeres deciden sobre su embarazo coaccionadas, tendría que detallar por quién. Si lo que afirma es que hay circunstancias que presionan a favor del aborto se nos ocurren muchas: paro, precariedad laboral, falta de acceso a la vivienda, recorte de ayudas sociales de todo tipo, despidos fáciles, empobrecimiento, impago escandaloso de las pagas por cuidados a dependientes... Ninguna de esas variables ha ido a mejor con el Gobierno de Rajoy. 

11. El número de abortos es muy elevado en España. Esto sí es cierto.

 118.359 abortos en 2011 no son una cifra menor (María R. Sahuquillo detalla los datos en este artículo). Era igualmente elevada antes de entrar en vigor la ley de plazos, y son factores demográficos (mujeres en edad fértil) y socioeconómicos (migraciones, crisis) los que explican mejor las variaciones anuales. Estamos en torno a 10 abortos al año por cada 1.000 mujeres, cifra que se sitúa en la media europea según un estudio de 2011 de la revista internacional de ginecología BJOG

Países con leyes flexibles para el aborto como Holanda están muy por debajo de las tasas españolas, en 7 por 1.000; los países de Europa del Este tienen los registros más altos de la Unión. Cifras abultadas en cualquier caso."            (Ricardo de Querol, blog Mujeres, El País, 10/05/2013)

4.3.13

Los obispos alemanes aceptan la píldora del día después en caso de violaciones

"Los obispos católicos alemanes aprueban la administración de la llamada píldora del día siguiente a mujeres que hayan sufrido una violación. Consideran que los nuevos preparados farmacéuticos permiten un uso preventivo durante las primeras horas anteriores a la fecundación. La Iglesia solo admite las que “tengan un efecto preservativo, no abortivo”.

 Las víctimas de una violación deben recibir, según los obispos, “atención humana, médica, psicológica y espiritual”, durante la cual podrán decidir si quieren tomar la píldora. La decisión, anunciada tras una conferencia de tres días en la ciudad alemana de Tréveris, sigue la disposición del arzobispo de Colonia Joachim Meisner, que ya había permitido la administración de la píldora en los hospitales católicos de su diócesis.

A su vez, la decisión del cardenal Meisner vino precedida de una considerable controversia en la región renana, donde dos clínicas pertenecientes a sendas fundaciones católicas rechazaron, el pasado diciembre, administrar la píldora a una joven de 25 años que había sido drogada y probablemente violada. 

Una médico de urgencias le había recetado el medicamento y la había enviado a estos hospitales. Sus gerentes se lo negaron y además, rechazaron la petición de asegurar las posibles pruebas de que había sido violada. Adujeron que no podían tratar a una mujer tras un ataque sexual porque, en caso de embarazo, el informe médico de dicho tratamiento podría servir para justificar el aborto legal de la mujer violada.

 La doctrina de la Iglesia prohíbe cualquier interrupción voluntaria del embarazo. La joven tuvo que buscarse un tercer hospital para recibir tratamiento.

Según el presidente de la Conferencia Episcopal alemana Robert Zollitsch, este cambio de parecer se aprobó “por unanimidad”. Zollitsch, arzobispo de Friburgo, advirtió de que la píldora no debe ser utilizada como método anticonceptivo, sino como remedio en una situación extrema.

 Según dijo el jueves tras reunirse con sus colegas de toda Alemania, los avances médicos permiten usar píldoras que no provocan el aborto, sino que únicamente impiden la fecundación. El Arzobispo pidió a los obispos alemanes que informen de los cambios a los médicos de sus diócesis. (...)

La decisión de los obispos tiene base ginecológica. Las píldoras del día siguiente llevan un componente activo que impide la fecundación del gameto femenino al evitar la ovulación durante un plazo máximo de 120 horas.

 Así se evita el embarazo. La Iglesia católica considera que la vida empieza en el mismo momento de la fecundación. El Estado alemán estima que el embarazo empieza cuando el cigoto anida en el útero de la madre."           (El País, 21/02/2013)

4.11.12

Cientos de ginecólogos se oponen al fin del aborto por malformación

"El debate sobre la reforma de la ley del aborto ha rebasado la arena de debate político y ha ocupado las consultas y los laboratorios. El empeño del ministro de Justicia, Alberto Ruiz-Gallardón, de modificar la regulación actual para acabar con el plazo de aborto libre y suprimir el supuesto de anomalías fetales ha empujado a profesionales sanitarios a movilizarse. 

Un grupo de ellos, compuesto por ginecólogos, obstetras o expertos en diagnóstico prenatal, ha redactado un manifiesto en contra de esa reforma que suma 645 adhesiones. Suprimir la opción de interrumpir el embarazo en caso de malformación grave —que recoge la ley actual— acarreará consecuencias trágicas para las familias afectadas, dicen.(...)

 “La decisión de interrumpir el embarazo causa mucho sufrimiento. Si la ley no permite la interrupción de la gestación en estos casos [de anomalías fetales graves], a la dramática situación se sumará el desamparo legal que sufrirán las gestantes”, explica el documento encabezado por las ginecólogas Pilar Martínez Ten y Begoña Adiego, que se entregará al secretario de Estado de Justicia, Fernando Román.

 En él explican que la eliminación de esa opción de la normativa desembocaría en una clara desprotección de las afectadas, que terminarían recurriendo al aborto clandestino e inseguro. La ley actual, aprobada en 2010 a instancias del Gobierno de José Luis Rodríguez Zapatero, permite abortar por encima del plazo libre de 14 semanas —en el que la mujer no precisa justificar su decisión— y hasta la 22 si hay riesgo para la salud de la mujer o si se detecta una malformación fetal (se precisa el dictamen de dos médicos). 

Pasado ese tiempo, y sin límite, solo es legal hacerlo si al feto se le diagnostica una anomalía extremadamente grave e incurable o incompatible con la vida. Un diagnóstico que debe hacer un comité clínico. (...)

Estos abortos apenas suponen el 3% del total registrado en España, pero se trata de casos muy dramáticos de hijos deseados. El titular de Justicia argumentó, para justificar el endurecimiento de la ley en este punto, que esa opción discrimina a las personas discapacitadas. 

Gallardón se escuda en un texto de la ONU que en 2010, tras las quejas de dos asociaciones, recomendó a España eliminar el aborto por “razón de discapacidad exclusivamente”. Eso a pesar de que en la ley actual —tal y como contestó el Ejecutivo anterior a la ONU— no habla en ningún caso de discapacidad, sino de anomalías fetales graves.

Los expertos coinciden, además, en que la Ley de Salud Sexual y Reproductiva funciona bien. De hecho, apunta el especialista en diagnóstico prenatal Javier Pedregosa, ha permitido a mujeres a quienes la norma anterior desamparaba —solo permitía la interrupción del embarazo por malformaciones hasta la semana 22— abortar en casos de anomalías gravísimas y de diagnóstico tardío. 

“Ha ayudado a familias que se veían obligadas a viajar a Francia para interrumpir su embarazo porque en España no podían hacerlo. Si la ley se endurece esto puede volver a ocurrir. Las consecuencias emocionales, psicológicas, sociales y médicas de acotar esta opción son muy duras”, incide Martínez Ten.

Así, las anomalías que recoge la ley difieren de lo insinuado por Gallardón sobre la supuesta intención eugenésica de interrumpir un embarazo bajo este supuesto. No hay una lista cerrada de patologías, pero la comisión de bioética de la Sociedad Española de Ginecología y Obstetricia redactó una guía en la que reflejaba algunas: anencefalia (nacer sin cerebro), hidrocefalia grave y progresiva o agenesia de cuello calloso.

Cada situación, y su implicación, se estudian. El comité de expertos —ginecólogos, pediatras y expertos en diagnóstico prenatal— que designa cada comunidad autónoma analiza los aspectos médicos del caso —que haya un diagnóstico claro y fundamentado, las alternativas y posibilidades reales de tratamiento y sus consecuencias— y también todo lo relacionado con la calidad de vida del nacido (tiempo de supervivencia previsible, grado de desarrollo neurológico...), explica Rafael Torrejón, jefe de Ginecología y Obstetricia del hospital Virgen del Rocío de Sevilla y miembro de uno de los comités de Andalucía.

Y no todas las peticiones son aceptadas. También hay rechazos. En uno de los dos comités catalanes se aprobaron 83 de las 87 solicitudes recibidas hasta julio de 2012. En el comité clínico de Madrid, 9 de los 51 casos analizados desde julio de 2010 hasta enero de 2012 fueron rechazados: dos casos de síndrome de Down, otro de osteocondrodisplasia, un labio leporino... Situaciones de malformaciones severas del sistema nervioso central (12), cardiopatías severas (11) o malformaciones esqueléticas letales sí fueron aceptadas."            (El País, 02/11/2012)

10.2.12

Con el aborto ¡ya hemos pasao!

"Querido J:
 
Sabrás que el nuevo gobierno, al mes de organizarse, ha querido ya dejar su particular marca del Zorro en la cansada piel ideológica de España. El encargado ha sido el ministro Gallardón y el motivo la ley del aborto. Al parecer los gobiernos no pueden pasar sin estas tomatinas.

Un gran especialista en abrir conflictos, que aunque se agriaran nunca dejaban de ser pueriles, fue el presidente Zapatero. El gobierno popular no ha tardado en seguirle.

Evidentemente en una España sometida a la EPA, al déficit y a la prima de riesgo, la ley del aborto y sus presuntos conflictos éticos y técnicos es un problema indistinguible en el fondo de armario estadístico

. Pero no hay duda de que la apertura de estos conflictos tiene para los gobiernos dos virtudes: da fe de vida de la nueva época y procura aliento a la militancia (¡ya hemos pasao!) y afloja la presión sobre los verdaderos y arduos problemas de la coyuntura."               (Diarios de Arcadi Espada, 12/02/2012)

29.6.10

¿Qué es un embrión?

"Cuando el espermatozoide de un hombre fecunda el óvulo maduro de una mujer y los núcleos haploides de ambos gametos se funden para formar un nuevo núcleo diploide, se forma un zigoto que (en circunstancias favorables) puede convertirse en el inicio de un linaje celular humano, de un organismo que pasa por sus diversas etapas de mórula, blástula, embrión, feto y, finalmente, hombre o mujer en acto.

Aunque estadios de un desarrollo orgánico sucesivo, el zigoto no es una blástula, y el embrión no es un hombre. Un embrión es un conglomerado celular del tamaño y peso de un renacuajo o una bellota, que vive en un medio líquido y es incapaz por sí mismo de ingerir alimentos, respirar o excretar -no digamos ya de sentir o pensar-, por lo que sólo pervive como parásito interno de su madre, a través de cuyo sistema sanguíneo come, respira y excreta.

Este parásito encierra la potencialidad de desarrollarse durante meses hasta llegar a convertirse en un hombre. Es un milagro maravilloso, y la mujer en cuyo seno se produzca puede sentirse realizada y satisfecha. Pero en definitiva es a ella a quien corresponde decidir si es el momento oportuno para realizar milagros en su vientre.

El niño es un anciano en potencia, pero un niño no tiene derecho a la jubilación. Un hombre vivo es un cadáver en potencia, pero no es lo mismo enterrar a un hombre vivo que a un cadáver. A los vegetarianos, a los que les está prohibido comer carne, se les permite comer huevos, porque los huevos no son gallinas, aunque tengan la potencialidad de llegar a serlas.

Un embrión no es un hombre, y por tanto eliminar un embrión no es matar a un hombre. El aborto no es un homicidio. Y el uso de células madre en la investigación, tampoco." (El País, ed. Galicia, JESÚS MOSTERÍN: 'Obispos, aborto y castidad')

Un antiabortista... ¿de izquierdas?

(traductor gallego-español)

"A 'esquerda' segue coa teima de forçar o aborto

Hoje no Parlamento Nacional, a 'esquerda' (se é que se lhe pode chamar assím à feble socialdemocracia centrista) recriminou-lhe ao PP a aprovaçom dumha lei (que provem dumha ILP) para criar umha organizaçom de apóio às grávidas.


É que o PsoE e o BNG estám em contra de as crianças terem o direito a vivirem e nascerem??

É que o feito da Igreja e seitores da direita estarem em contra do aborto obriga, num sistema totalmente bicéfalo, a 'esquerda' situar-se a favor??" (Vieiros, 23/06/2010)

Comentarios:

#1 hai 5 dias iamesa

Eu o que non comprendo é cal a relación entre dignidade da muller e aborto...

Parece que ser pro abortista é ser de esquerda... E o aborto non é máis que a "Lei do máis forte e do máis cómodo", perxudicando a un meniño que non tivo oportunidade nin de bicar á súa mai.

#7 hai 3 dias Raimundo

Se as monxas abortan, ¿obrigadas? pola Curia... ¿ou alguén viu unha moxa con fillos? Pois as demási mulleres tamén poden abortar...

Se a iglesia ompón o aborta para un certo numero de mulleres... pois para todas...

E o que fai a Iglesia Católica... ¿logo?

#10 hai 3 dias Ximelez

RAIMUNDO... AS MONJAS NOM SEI SE ABORTAM OU NOM... MAIS AQUÍ NOM LEGISLA A IGREJA... E O LIVRE ASSASSINATO DE CRIANÇAS EM PERIODO FETAL NOM SE APROVOU PARA AS MULHERES TEREM OS MESMOS DIREITOS QUE AS MONJAS...

APROVOU-SE COM FINS ELEITORALISTAS, POR UMHA SOCIEDADE ENGANOSA (OS MESMOS QUE SEGUEM A DESTRUIR O PLANETA, A AUMENTAR A POBREÇA E A FAME, A PROVOCAR MAIS GUERRAS...) QUE PENSA QUE O ABORTO É O MESMO QUE TOMAR UM PARACETAMOL.

QUE NOM VEJAMOS A CRIANÇA QUE ESTÁ NO ÚTERO NOM QUERE DIZIR QUE NOM ESTEA A VIVIR.

PS: NENGÚM PRO-ASSASSINATO AINDA DEU UM SÓ ARGUMENTO. SÓ DESCALIFICAÇONS E BURLAS AOS QUE RESPEITAMOS A VIDA E OS DEREITOS HUMANOS. SERÁ QUE NOM OS TENHEM/TEDES...

#13 hai 3 dias Raimundo

#10 Ximelez, o aborto e para salvar a vida da nai... para salvar as nenas violadas... para salvar o dereito das nais a non ter monstruos...

Ela elixe, pero unha monxa violada non pode... obrigana a abortar os curas.

Non pode elixir... o aborto só permite iso, elixir entre unha vida, e outra.

E faino unha sociedade na que unha muller ten dereito a decidir se vive ela ou ou morre... se quere ter o fillo do violador... se quere ter un monstruo...

Cada un ten dereito a elixir a súa morte... a non ter que morrer berrando por un cancer... como queren os curas.

Non son decisions da sociedade... son de quen vai ter un monstruo, ou vai ter que morrer dun cancer... sexa muller, e inda que monxa.

É o dereito a que ninguen che impoña un sufrimento inaguantable...

E se non hai cerebro, non hai vida... o aborto non mata nada se non mata un cerebro. Cando hai cerebro, non se pode abortar... como todo o mundo sabe.

Ese é o argumento... non se mata ningunha vida, protexese a da nai, inda que sexa monxa...

E para os outros casos,,, xa está a "pildora do dia despois"... que esta a acabar cos embarazos de carballeira... E que tamén queren prohibir.

#14 hai 3 dias iamesa

(...) Estaría ben que respondeses:

Cal é a xustificación para que unha muller de 25 anos, embarazada de 12 semanas, casada e que cobra 3000 €/mes, aborte?

#15 hai 2 dias Raimundo

#14 iamesa, dis "Cal é a xustificación para que unha muller de 25 anos, embarazada de 12 semanas, casada e que cobra 3000 €/mes, aborte?"... porque quere ela.

E eu digo. "Cal é a xustificación para que unha monxa de 25 anos, embarazada de 12 semanas... aborte"... porque o di o da Curia...

¿E porque un cura quere que as monxas aborten?... ¿PORQUE É UN ASESIÑO?... POIS NON, É SÓ UN HIPOCRITA.

Porque sabe moi ben que mentras non hai cerebro, non hai vida... aseque obriga as monxas a abortar... porque sabe moi ben que non mata...

Se o soubera... nolo faría, se crese que o aborto é un asesiñato, non faría abortar as monxas... os curas non son asesiños... pero sabe moi ben que nolo é.

Por iso abortan as monxas... porque saben que non é un asesiñato...só unha tolemia ideolóxica, ao estilo do Ximelez ou do iamesa...

Dos que só queren impor o sufrimento aos mais debiles...

E unha muller que gaña 3.000 euros ao mes, (ou 800), pode elixir se quere ou non quere, abortar... porque é libre, porque non mata un cerebro, e porque non é unha monxa.

#16 hai 2 dias iamesa

1º- O que digas da curia dáme igual. Estou en contra do aborto, tanto dos da Preisler e demais inhumanas que asasinan fillos para poderen saír en películas ou casarse con CR9s, como dos das monxas. Eu non estou en contra do aborto polo que diga a Igrexa. Por un oído me entra e polo outro me sae.

Estou en contra do aborto porque estou en contra do asasinato, da lei do máis forte ou da selva, da tortura, da barbarie, da violencia, do egoísmo, do odio, da irresponsabilidade, do maltrato e da crueldade. Porque o máis importante, o único que vale nesta vida, son dúas cousas: Bondade e Xenerosidade.

2º -Cal é a xustificación para que unha muller de 25 anos, embarazada de 12 semanas, casada e que cobra 3000 €/mes, aborte?

-Porque quere ela.

ENTÓN EU DÍGOLLE A MIGUEL CARCAÑO:

-"Cal é a xustificación, por que asasinaches a Marta del Castillo?"

E el díceme:

-Por que quero.

XA ESTÁ? XUSTIFICADO? ABSOLVEMOS A MIGUEL CARCAÑO E POÑÉMOLO EN LIBERDADE?

#17 hai 2 dias Ximelez

Raimundo:

Que pensarias se um pai/mai lle pide ao seu filho, ou lhe obriga a trabalhar 12 horas diárias, a esclavizá-lo ou mesmo a lhe fazer favores sexuais a Pepito e Menganito porque é "seu", porque é seu filho e como tal "propriedade" e "dereito" seus?

Desgraciadamente, muitos nenos saim do útero antes dos 7 messes incluso. Devemos considerar entôm que os setemesinhos nom som persoas? Onde a vida começa a ser vida? Onde os seres humanos o somos?

A afirmaçôm segundo a qual a vida humana começa co nascimento é muito menos científica que a que sostém que está ligada ao momento da conceiçôm.

Os científicos somos incapazes de entender como alguém pode pensar que "se fai" persoa em certo ponto, é umha superstiçôm própria da Idade Méia, quando os que padeciam porfíria mutilante ou epilépsia eram considerados vampiros e demos.

Palavras dum afamado doutor neonatólogo:

"Só a fé cega em artes mágicas ou nalgumha estrana deidade pode fazer pensar que exista um salto de calidade "humana" num determinado momento, mais nunca a ciência."

#18 hai 20 horas e 1 minuto Raimundo

#16 e #17 iamesa, a comparanzxa entre un asesiño e un cura que obriga a unha monxa a abortar e tipido da FAES (a utuilización dun asesiñato coñecido, para que a indignación que levantou esconda unha argumentación noxenta. O Aznar, dende logo, nolo diria millor...

Chámaos, que van darche traballo... seguriño.

Pero ese cura non é un asesiño... sabe que o aborto non é un crimen, porque o feto inda non ten cerebro... por iso faino... senon nolo faría, porque non é un asesiño...

É un cabrón machista, pero non un asesiño.

un pai que trata ao seu fillo como un escravo, é un puto explotador... pero non un asesiño...

O dito, estes argumentos... ¡lévaos a FAES!

O aborto para ante a vida... cando hai vida non hai aborto... e a vida empeza cando empeza o cerebro.

No comezo do embarazo, non hai vida... por iso pódese abortar... e non por outra cousa... pola vida, que sempre hai que respetala... como a respetan eses curas hipócritas que fan abortar as monxas...

#19 hai 12 horas e 10 minutos Ximelez

Raimundo...

Bem, concordamos em que o assassinato é mau. Já é algo.

Vale, já que logo:

Assassinato = cousa mala

Aborto = assassinato (peor que assassinato, pois fai-se desde umha ótica consentida até polo Estado, cuja funçôm é proteger os febles)

Entôm, aborto = cousa mala

Nom o ves que é mui simples?

Contodo:

Explicas-me quais som os teus argumentos para dizir que um feto nom é vida?? A barbaridade de dizir que um feto nom tem cerebro?? A subnormalidade profunda para dizir que umah vida é um cerebro??

Home, umha cousa é que o BUP (ou ESO, se tiveche a desgraça) fosse mais de letras que de ciências, e outra cousa é fazer as afirmaçôns que fas. Que eu serei de ciências, mais sei escrever...

Comentei argumentos mui interesantes em #17, basseados nas minhas própias experiências laborais como doutor e nos estudos que cursei em distintas facultades de Medicina, e expressadas em palavras singelas para qualquer persoa as poder compreender.

POIS BEM, REITERO:

TAM SÓ UM MÍSTICO QUE CRE NO INFRAMUNDO E NO MÁIS ALÁ PODERIA DIZIR QUE UM FETO NOM É VIDA. OU UM MÍSTICO, OU UMHA PERSOA DA IDADE MÉDIA, OU UM IGNORANTE.

SE DIZIMOS QUE PODEMOS MATAR UM FETO (SI, MATAR, OU COMO CARALHO LHE QUERES CHAMAR À MORTE DUM SER VIVO??) POR NOM TER O CEREBRO TOTALMENTE DESENVOLVIDO, TAMÉM PODEMOS MATAR A QUALQUER ADOLESCENTE QUE NOM CHEGUE AOS 20-22 ANOS, EM TANTO QUE ATA ESSA IDADE NOM SE DESENVOLVE DE TODO O CEREBRO

PS: SEI QUE OS SÍMILES SOAM MUI PRIMITIVOS, QUE ATÉ UM NENINHO OS COMPRENDERIA... PERO É QUE ESA É A LÓGICA DO ABORTO, APOSTO A QUE NENGÚN PRO-ABORTISTA SABE NEM O QUE É UMHA CÉLULA.

#20 hai 8 horas e 39 minutos bertus

Agora resulta que apañar landras, e impedir con iso que nazan carballos, é o mesmo ca cortar estes...

#21 hai 22 minutos Raimundo

#19 Ximelez, vaia, agora cos argumentarios para tontos de baba...

O asesiñato e malo, logo o aborto é malo... só que o aborto non é un asesiñato, polo que non pode ser malo ¿entendes?

O asesiñato dun neno (pola fame, polas armas) é un crime contra a humanidade... o aborto (a morte dun feto ainda sen vida, porque non ten cerebro) non é un asesiñato... non ten vida.

¿Entendes, meu ben querido fascista? Matar é matar a vida... a vida é a actividade cerebral... o feto nola ten, logo, non ten vida, logo non se pode matar.

O uneco que temos que saber é cando nace o cerebro, a vida. A partires dese momento hai vida. Non se pode matar. Os científicos din que nas primeiras semanas do embarazo non hai actividade cerebral. Non hai vida.

Cando non ten cerebro, podese abortar (só os iñorantes 'cientificos' da FAES aplican o verbo matar cando hai que dicir abortar... cousa da iñorancia, e das argumentacións fascistas)

Exemplo: os curas que fan abortar as monxas ¿Pensas que o fan porque gustalles matar?... pois non, non son asesiños, só uns hipocritas de moito coidado...

Saben moi ben, teñen moitos cientificos entre eles, que o feto non ten vida, por iso mandan abortar as monxas... porque non matan... non son asesiños, soamente son abortistas, ... e tamén uns cabróns... ideolóxicos.

#22 hai 1 minuto Raimundo

#14 iamesa, pasouseme a túa argumentación sobre a pildora do dia despois. Dis que:

"A píldora do día despois impide a fecundación, non mata un neno. Unha cousa é estar en contra do asasinato e outra en contra dos métodos anticonceptivos. Non confundamos a lóxica e a humanidade de quen sinte mágoa polos máis febles coa prepotencia e a estpidez de Fraga & co."

Esa pildora mata unhas celula xa fecundadas (o espermatozoide fecunda ao ovulo nun momentiño), pero sen vida cereblal... uns dias despois da fecundacion... e o aborto mata unhas celulas xa fecundadas, dous ou tres semaniñas despois da fecundación...

Eche o mesmo, o aborto e a pildora (a pildora é un método abortivo)... a pildora do dia despois só mata celulas, o aborto mata celulas mais desenvolvidas... pero só celulas...

Cando aparece a vida, deixan de ser celulas, xa hai un ser vivo, e enton... nin aborto, nin pildora...

#23 hai 59 minutos bertus

vida teñen o espermatozoide e o óvulo antes de ser fecundado, pero daí a dicir que iso xa é un ser humano hai un treito grande...

#24 hai 56 minutos bertus

Este artigo do liberal Jesús Mosterín, que algo sabe de células, argumenta contra os que din que o aborto é un asasinato: http://www.elpais.com/articulo...

#26 hai 4 dias Ximelez

#21 Raimundo

1- Busque o significado da palavra matar:
http://www.priberam.pt/dlpo/

A vida nom é só a humana. Hai vida animal, vegetal, etc... Emporiso, a vida que se agocha no útero dumha mulher é vida humana.

Exemplo: Tu pensas que a ETA gusta-lhe matar? Nom, fá-no porque som uns hipócritas. Tu pensas que a Franco lhe gustava matar 1 milhôm de persoas? Nom, fijo-o porque é um hipócrita que queria ser ditador. (...)

RESPEITO AO DA PÍLDORA:

És um puto ignorante. Tinha-che que dar vergonha falar destes temas. Tu sabes quanto tempo tarda o espermatozoide em fecundar o óvulo? Tu sabes quanto tarda em se formar um oocito secundário? Nom sabes o que é a capacitaçom do espermatozoide? A resposta temperám e a cortical?? Quanto tempo leva todo isto??

Ademais, tu tamém és um conjunto de células, dispostas no 99,9999% do mesmo jeito que as dum feto de 9 semanas. Polo que dizes, aposto que este feto tem mais cerebro ca ti.

#25: Nom me comparte umha neninha de 15 anos com umha mulher que cobra 3000€ ao mes e está casada. De todos jeitos, acaso você nom se faria responsável do seu neto se a sua filha lho pedir? Se umha persoa concebe, é que está biologicamente preparada para a gravidez. A natureça é inteligente. De todos jeitos, o de antes: nom é aborto libre.

#29 hai 4 dias bertus

Ximelez, o que te confundes es ti identificando aborto e homicidio e vida con ser humano. As razóns, no artigo de Mosterín...
Unha landra que xa empezou a abrir non é un carballizo nin un carballo.
Eu non dixen que un feto non fose vida, ora ben, un feto non é un ser humano e un óvulo recén fecundado tampouco é un feto senón en potencia, como explica Mosterín, antes é mórula, blástula, embrión e despoisxa feto.

A ciencia dinos que as neuronas relacionadas coa dor non aparecen ata a semana 19 de xestación e aínda así isto non é suficiente para que o feto teña sensacións de dor porque as conexións neuronais necesarias para sentir dor pasan pola existencia dunha corteza cerebral inexistente ata as semanas 23/27 de xestación, e a súa capacidade de resposta eléctrica a estímulos sensoriais non aparece ata a semana 29 e non hai actividade eléctrica rexistrada polo electroencefalograma ata a semana 30. As contraccións faciais en resposta a estímulos apreciadas entre as semanas 28-30 ocorren en fetos anencefálicos nos que non hai desenvolvemento da corteza cerebral.

#30 hai 3 dias iamesa

#29 Explíqueme entón, que é un ser humano?

#33 hai 3 dias bertus

#30, poderíanse dar moitas definicións sobre tal cousa e tendo en conta múltiplos factores. Ora ben, pasar por alto nalgunha delas a distinción entre o acto e a potencia ou entre a posibilidade de ser e o ser non é o máis rigoroso.

Alén de definicións esencialistas, eu penso que, para o tema do aborto, a distinción entre posuír conciencia da dor ou non a posuír é relevante cando os presuntos dereitos do feto colisionan cos da muller. Por iso paréceme unha auténtica demagoxia que se diga que son eu o que confunde un carballo cun ser humano... Obviamente, a conciencia da dor non é unha capacidade exclusiva humana, pois compartímola con outros animais, non, certamente, coas plantas nin cos embrións e fetos de menos de 30 semanas que, por suposto, son vida e merecen todo o noso coidado e respecto. Concordo nisto tamén con Mosterín cando di que o aborto é traumático.

#35 hai 3 dias iamesa

# 33... Se atendemos a ser en acto e en potencia, un neno de 2 anos non sería ser humano en acto, só en potencia. Poderíamos acabar coa súa vida (seica matar é unha palabra da que non gustas para este tema, dáche dor de conciencia?) para maior comodidade da nai?

A dor só é unha exemplificación da evolución que pode experimentar o cerebro dun feto. Tamén podería falar do feito de as células do feto e as da nai se mesturaren e vivirem em ambos os dous organismos nunha situación inédita no mundo dos seres vivos, podería falar da capacidade do feto para recoñecer á súa nai entre moitas distintas, podería falar dos vínculos hormonais entre eles, da actividade cerebral, de que con 8 semanas xa está totalmente formado e que dende as 8 semanas ata os 20 anos é unha evolución constante sen ningunha grande alteración, polo que o establecemento de puntos exactos (xa non falo para ser algo "vivo" ou "non vivo", "humano" ou "non -?- humano"... senón da propia fisionomía dese humano ou "cousa?") é bastante ridículo e, ademais, acientifico completamente.

#37 hai 3 dias bertus

iamesa, infórmate mellor, sen corteza cerebral non podemos falar de conciencia da dor, e aquela non aparece ata as semanas 23/27 e aínda a súa actividade non xurde ata a semana 30. Iso é o que di a ciencia da neurobioloxía.

"A dor só é unha exemplificación da evolución que pode experimentar o cerebro dun feto".
Bravo! descubriches o movemento! Precisamente por isto inventou Aristóteles a teoría do acto e da potencia, para poder explicar o movemento de forma lóxica despois de Parménides. Precisamente por isto hai unha diferenza sustancial entre un embrión e un neno de dous anos (que vai alén da conciencia da dor), entre un caixón cheo de landras e unha carballeira.

E polo que dis das leis vexo que non entendiches ti tampouco nada de nada. Enténdelo como Ximelez ao revés. Enfin, que se lle vai pedir a quen vive aínda no pensamento mítico...
A ver, se entendo ben, para ti un óvulo fecundado xa é un ser humano, desde o momento en que está fecundado?

#38 hai 3 dias bertus

*diferenza cualitativa

#39 hai 3 dias bertus

que existen diferenzas entre un neno de dous anos e un adulto é algo evidente, pero esas diferezas non teñen que ver coa capacidade de sentir dor e gozo, ter conciencia e percepcións, coa forma de se alimentar, coa capacidade de respirar e excretar, etc.

#47 hai 1 dia Raimundo

Non vou discutir sobre o que é matar. En Europa, en España sabémolo moi ben.

Non vou discutir sobre si a fecundación dun ovulo dura 3 segundos, tres minutos ou 3 meses. Fecundase, e listo.

Non vou discutir se a cortiza cerebral aparece a semana, ou aos cinco meses. Nun momento aparece, e listo.

Non vou discutir as evidencias biolóxicas… as cousas que pasan tódolos días.

Pasen aos 5 minutos, ou aos 5 cinco meses. Non se pode xulgar o que pasa, dicindo que non pasa. Porque pasa.

O criterio sempre é non matar a vida. Apareza cando apareza. As 5 semanas, ou aos 5 meses.

Mentres non hai vida, pódese abortar. As 14 semanas, ou as 24 semanas. As que sexan.

Cando hai vida, non se pode. Mataríase un neno.

O plazo basease en probas científicas. É a ciencia a que fixa o plazo na que a nai ten dereito a abortar, non as ocorrencias de calquera ideólogo.

É o criterio científico o que limita a liberdade da nai a abortar un óvulo fecundado, pero sen cerebro, a unhas semanas, a uns meses, os qeu sexan.

Dicimos cando hai vida y cando non, baseandonos na tradición científica maioritaria.

Sempre haberá científicos desconformes, pero a norma social maioritaria segue a norma científica maioritaria.

Ese criterio é o que dálle a unha cativa violada o dereito a rematar a súa desgraza… e despois dese plazo (cal sexa), non.

Nese espazo de tempo que marcan os científicos, non os fanáticos, calquera muller ten dereito a abortar.

Ese dereito a abortar (non a matar), é para tódalas mulleres… para a nena violada polo seu pai, e para a muller de 30 anos que gana 3000 euros, que non foi violada.

Se o aborto fora un crime, a nena violada polo seu pai tampouco podería abortar… nin a dos 3000 euros.

O feto é o mesmo nun caso, e no outro. O mesmo se foi violada, ou non. O mesmo se é un monstro, ou non.

Unha muller pode abortar se foi violada, ou non; se gaña 3000 euros, ou 500; se vai ter un monstro, ou non.

Pode abortar porque é un feto sen vida.

Pódese abortar coa píldora do día despois, porque o feto non ten vida. Se xa a tivera, esa píldora tiña que estar prohibida.

Insisto… Iamesa, Ximelez, os curas, os da FAES negan un feito recoñecido por todos… a aparición da vida coa cortiza cerebral nun momento despois da fecundación (aos 5 minutos, as 5 semanas, aos 5 meses… cando sexa)… o feito biolóxico no que baséase a nosa norma moral.

Se non aceptan os feitos, ¿por qué temos que aceptar o seu capricho? A súa negación dos feitos.

A súa teima de aumentar o sufrimento no mundo. Nolo aceptamos. Non teñen razon. E listo, non hai máis. Só un tempo para abortar.

#48 hai 1 dia iamesa

Mentira Raimundo

Non é a ciencia a que fixa os plazos, pois a ciencia hai pouco criticou duramente a Lei do Aborto do señor Zapatero. Por que? Porque esa lei foi feita en base aos intereses electoralistas do PSOE e á ignorancia do pobo nun tema tan preocupante coma este.

#49 hai 1 dia iamesa

O feto non ten vida???

Sabes Raimundo que meu irmao non naceu "con vida", senón que naceu feto??

Matarv.t. 1. Quita-la vida a [unha persoa ou un animal]. Un coche matóuno-lo can. CF. asasinar. Tamén v.p. Matouse dun disparo na sen. SIN. suicidarse (máis culto). 2. Apagar [o lume, a luz]. Os veciños acudiron todos a mata-lo lume ó monte. Mata-lo candil. 3. Quitar, satisfacer [a fame, a sede, un antollo, etc.]. Mataba a sede con groliños de auga. SIN. apagar.CF. saciar.4. Quita-la saúde a, facer padecer.
O que o mata é o alcol. Mátano a desgustos. 5. Facer desaparecer [a esperanza, a ilusión, etc.]. Non me máte-la ilusión tan axiña. 6. [Nos xogos de cartas] botar unha superior á do contrario, levando así a baza. Aí vai un as, a ver se o matas. // v.p. 7. Perde-la vida [unha persoa ou un animal]. Matouse nun accidente de tráfico. SIN. morrer. 8. Pasar moitos traballos, sacrificarse moito [por algo ou alguén]. Non te mates, vanche da-lo mesmo. Matouse a traballar e aí te-lo resultado. Mátase pola familia. s (Estar, levarse) a matar [dúas ou máis persoas, unha persoa con outra]. Estar a mal. / (Pórse) a matar. Iniciar unha relación de grande inimizade. / Mata-lo tempo. Entreterse facendo calquera cousa para que dea a sensación de que o tempo pasa máis rápido.

#50 hai 1 dia iamesa

Raimundo, isto é unha mensaxe persoal desde a máis profunda humildade:

1-Se es un troll, deixa de rirte de temas tan tristes e de aspiracións tan profundas na xente. Non falo só desta nova. E, sobretodo, deixa de perder o tempo ríndote da xente. Só por educación

2-Se non es un troll, cando debatas, aprende a escoitar. Durante todo o fío deste debate foron moitísimas as probas polas cales calquera persoa cun mínimo de coñecemento cietífico e médico sabe que un feto ten vida, que un embrión ten vida. Moitas as evidencias que razoan como calquera doutor ou biólogo se reiría dunha persoa que pensa que a vida se adquire ao nacer. E tu, a pesar de terche ensinado tantas evidencias, segues a dicir que non...

Unha cousa é unha ideoloxía, na que as verdades son subxectivas, e outra é poñer en dúbida unha realidade cientificamente máis que demostrada como o feito de o feto ser un ser humano vivo, e constando dun cerebro totalmente formado a partir das 8 semanas

#51 hai 1 dia iamesa

Non podes pretender discutir ou debater con alguén sobre economía sen saber o que é un crédito. E menos aínda que cando, con evidencias de renome, che demostran o que é, seguir nas túas e ignorando a ciencia para seguir ancorado nas artes máxicas.

#52 hai 1 dia Raimundo

Quen está feito un troll es ti.

O teu argumento sempre é o mismo, abortar é matar... porque os teus cientificos o din. E punto.

O meu e que abortar non é matar, porque o feto non ten cortiza cerebral.

En todolos paises nos que existe o aborto por plazos, en caseque toda Europa agas Irlanda, penso que Italia, e non sei se mais... nolo puxeron por capricho...

Lexislaronlo baseandose no criterio cientifico aceptado pola enorme maioria dos cientificos... nolo fixeron de carallado... discutirono moito... e chegaron a conclusion que eu expoño.

Que calquera muller pode abortar nun plazo de tempo (o que digan os cientificos), porque estache comprobado que ese feto non ten vida, non ten cortiza cerebral, nese tempo.

Nolo fixeron as tontadas, non deulles por iso nunha parranda... foi unha discusión de moitos anos Europa adiante.

Isa discusión non temola que repetir eiqui... xa témola paga...

Sempre haberá xente que non acepte o criterio cientifico como baseamento do criterio moral... coma ti, coma os curas, coma os da FAES... eiqui, en _Europa, e non vexas en USA...

Pero a discusión estache terminada... un feto non ten vida... porque os cientificos asi o demostraron... e a sociedade europea aceptou basear o seu criterio moral nese feito... o de que o feto non ten vida.

E se ti, e algun mais, nolo aceptades... pois moi ben... pero non veñas alcumando de asesiños a xente... porque, cientificamente, non é certo...

O que é certo, e que quen non acepta a ciencia, acepta a toleria de calquera 'gurú'...

E por min... podes 'guruxar' canto poidas...

Veña, dalle...

#53 hai 1 dia iamesa

Veña Raimundo... É a primeira vez que dis o da cortiza cerebral e todo porque Bertus o escribir aquí, e a saber de onde o sacor (debe pensar que a cortiza cerebral é como un cueiro, que se quita e se pon cando lle da a gana á nai)...

NON O DIN OS MEUS CIENTÍFICOS, DIO O ORGANISMO OFICIAL QUE REPRESENTA A TODOS OS MÉDICOS DO ESTADO ;)

PS: Se tiveran escoitado aos médicos, neses países, agora mesmo as leis neles serían máis humanas

#54 hai 1 dia iamesa

RAIMUNDO: Un dato, un estudo, unha cita, unha nova, unha nota de prensa, calquera evidencia para demonstrares que un feto non ten vida.

REPITO: SABES QUE O MEU IRMAO NACEU COMO FETO. NON ACADABA OS 7 MESES. POR QUE LLE ESCRIBIRON 'DATA DE NACEMENTO' E NON 'DATA DE ABORTO'? POR QUE LOITARON E LOITOU EL CON TODAS AS SUAS FORZAS, QUE DABAN GANAS DE BOTARSE A CHORAR SOAMENTE VÉNDOO DENDE FÓRA NA INCUBADORA, SE NON TIÑA VIDA?

#57 hai 1 dia Raimundo

#53 e #54, iamesa, tes qeu ler mellor... no comentario #13 xa dicia que "se non hai cerebro, non hai vida". E non pasaba nada se lle collera o argumento a bertus... para iso estache o debate.

E un neno prematuro de 7 non se pode abortar. Xa ten cerebro. É un neno, non un feto.

E xa que pides, douche unha cita...

"el cerebro no se forma hasta los cuatro o cuatro meses y medio. Por eso el psiquiatra respira tranquilo cuando se entera de que en la nueva ley española el aborto sólo es libre hasta la semana 14. "Ah, son tres meses de embarazo, no hay cerebro", dice complacido" (Enlace abaixo: THOMAS VERNY: "Los fetos prefieren a Mozart; no les gustan el jazz ni el rock". El País, ed. Galicia, sociedad, 18/05/2010, p. 44)

http://www.elpais.com/articulo...

#58 hai 17 horas e 42 minutos Ximelez

(...) Raimundo:

Claro que não se passa nada, mas até que lho colhiches, não tinhas como razoar que o feto 'não tem cerebro' (?). E, aínda assí, Bertus está enormemente errada.

Eis uma aclaração dum dos mais prestigiosos libros de Embriologia humana, aplicada à clínica:
"Durante a vida fetal não se formam novos órganos ou tecidos, senão que estes só estão a madurar". É dizer, às 8-9 semanas de vida, qualquer ser humano do planeta, como mui mui tarde às 10-11, já tinha cerebro ;) ;)

Como pode ver, eu saco informação dum livro basse para uma matéria de Medicina, apolítica. Você dum jornal totalmente politizado e que finância o partido que aprovou a Lei que nesse artigo defendem.

#61 hai 1 minuto Raimundo

#58 Ximelez... se estas dacordo co aborto para as mulleres violadas, ou para os fetos monstruosos, tes que estar dacordo co aborto para calquera mulle, inda a que aborte 'por capricho'. Porque para ti é un asesiñato.

O fundamental é o respeto a vida. Se a vida da nai periga, podese abortar. Hai que salvar unha vida.

Pero se unha muller é violada, ou vai ter un monstruo... pois estas mulleres non poderían abortar. Se todo aborto é un crimen, a vida estache por riba dunha violación, ou de parir un monstruo.

Se todo aborto é un asesiñato non pode haber excepcións. Calquera delas sería un asesiñato. E ninguén ten dereito a matar. Nin as mulleres violadas, inda que tiveran 13 anos, nin as mulleres cun monstruo nas súas entrañas.

Contradischete. Se todo aborto é un crimen, ninguha muller poderia abortar. Nunca.

Pasa que nas primeiras semanas de embarazo o feto non ten cerebro, non ten vida, e podese abortar nese plazo de tempo... porque non é un asesiñato. E un aborto, ao que ten dereito a nai... porque non mata.

É o que di ese libro, describeo moi ben. Di: "estes (organos) só estan a madurar"... claro... dende o primeiro día da fecundación os organos están a madurar... co tempo chegarán a ser os riles, o cerebro... e co tempo, despois de 20 anos, un mozo antifascista... ou fascista.

Sabemolo moi ben... un óvulo é fecundado, e aos 9 meses, temos neno. Primeiro unhas poucas celulas... e a partir delas, aos 4 meses, un cerebro.

Dende ese momento, o batiburrillo de celulas pasa a ter vida consciente, cerebral... dende ese momento non se pode abortar, porque entón, e só entón, o aborto sería un asesiñato.

Aos 6, 7 meses, unha muller violada non pode abortar.

Porque as sociedades europeas colleron ese criterio para compaxinar os dereitos da muller violada, e os do feto. O da aparicion da vida... despois de consultar moitos libros como ese.

#64 hai 1 dia Ximelez

Não é assí, Raimundo. Estou a favor de que um assassino ou um político corruto vaiam à cadeia, mas em contra de que vaia uma pessoa que 'roubou' pão para lhe dar de comer aos filhos.

Ademais, considero mais 'importante' a vida da mãe que a do feto, por razões lógicas. Mas não considero a comodidade persoal mais importante que vida nenhuma.

(Por certo: Não teria eu direito a matar se vejo um soldado entrar na minha casa, assassinar a minha mulher, violar a minha filha e dirigir-se cara mim co fusil a me apuntar? Porém, não teria direito a matar porque pola culpa de X pessoa, está a se me cair o pelo, a me sairem engurras na pele e a alterarem-se-me os ciclos do sono)

ENTÃO EXPLICAS-ME, RAIMUNDO, PORQUE OS MÉDICOS, QUE SABEM(OS) UM POUQUINHO MAIS DE CEREBROS E VIDA CA TI, ESTÃO EM CONTRA DO ABORTO LIVRE??? É que ademais os prazos, de até 14 semanas, é uma tolice.

E bom... Contigo não merece a pena seguir a dizer nada. Uma pessoa que diz que matar um feto não é matar... não há palavras para describí-lo. Incrível.

#74 hai 1 minuto Raimundo

#64 Ximelez... eu tamén estou a favor de que unha nai roube para darlle de comer aos seus fillos... e que aborte unha neniña violada polo seu pai.

Pero se o aborto é un asesiñato, se non queres seguir falando comigo porque digo que matar un feto (sen cortiza cerebral), é moral... tampouco podes permitir que unha neniña violada polo seu pai, aborte (como din os curas)... porque un asesiñato non é un roubo... un asesiñato non podese permitir nunca, só en defensa propia...

E abortar non é defensa propia... agas cando o feto ameaza a vida da nai... só nese caso... nos demais o asesiñato non pode permitirse.

Nin en caso de violacións, nin en caso do nacemento dun monstruo. Unha nai con dous fillos que (hoxendía), aborte para non perdelo traballo, para poder seguir pagando a hipoteca, e non rematar con nenos na rúa... eu penso que pode abortar, mentres o feto non teá cerebro... despois non.

E ti dis que nunca poderá abortar, porque é un asesiñato.

Pensas igual cos que meten na cadea a nai que rouba para alimentar aos seus fillos... en cambeo, eu penso que unha nai pode abortar, nos primeiros meses, para darlle de comer aos fillos que xa ten.

Despois, cando xa hai cortiza cerebral, concordo contigo... sería un asesiñato... non se pode abortar.

E os Colexios médicos españois, irlandeses, estánche contra o aborto, por cuestión relixiosas... os médicos europeos, moitos médicos protestantes, estanche a favor...

O aborto é unha cuestión resolta... polos científicos... polos médicos... pola moral... pola ciudadanía... en Europa.

Só é asesiñato o aborto dun feto con cortiza cerebral.

Só os fanáticos pensan que o aborto dunha nena violada polo seu pai, nas primeiras semanas, é un asesiñato... só os que queren quitarlle a liberdade a xente.

Só os que teñen un uneco argumento publicitario, non cientifico... o raca-raca de aborto/asesiñato... sen mais discusion... e porque o dicides vos.

#76 hai 19 horas e 55 minutos Ximelez

Venha Raimundo... Cada vez que te vas às situações extremas que acontecem 1/10^10, demonstras que não sabes razoar com jeito o que pensas. Já comentei muitas vezes que no caso de violação o aborto é necessário. (...)

Eu também estou a favor da eutanásia (livre e voluntária)... E também estou a favor de abortar se o neno vai nascer com graves malformações. (...)

Também está claro que a inmensa maioria dos cidadãos somos seres pensantes, com ética, sensibilidade perante a vida e que diante do problema EM CARNE PRÓPRIA temos capacidade de julgar qualquera situação e, por isso, poderiamos ter perfeitamente um arma, pois só a usariamos em causa de alerta máxima e perigo das nossas vidas.

Porém, não todos somos perfeitos, e hái uma pequena porcentagem de gente que usaria as armas não por própria sobrevivência, senão por qualquer parvoíce. Por isso o Estado deve proibir a posessão de armas.

#78 hai 14 horas e 15 minutos Raimundo

#76 Ximelez... poño os exemplos que hai que por... as situacións na que se encontra unha muller que ten que abortar.

Exemplos como o que dis: "estou a favor de abortar se o neno vai nascer com graves malformações"...

Ouseña, estas dicindo que o aborto non é un asesiñato... neste caso, alomenos.

Pero tamen dis que todo aborto é un asesiñato...

Tamén dis que en defensa propia podese matar, cousa certa e comprobada. Ouseña, que só poderia abortar unha muller en defensa propia.

Enton so pode abortar unha muller cando o feto poña en risco a súa vida... só nese caso a nai pode aborta, para salvar a sua vida (en defensa propia).

Ten que abortar porque senon morrería.

Pero a nai que vai parir un neno con gravisimas malformacions, non podería abortar... ese neno non pon en perigo a súa vida. Pode parilo perfeitamente. Non hai risco de morte.

Se, como dis, o aborto é un asesiñato... a muller que aborta un neno con malformacións, tamén comete un asesiñato... inda que a ti parézache ben.

Pois deberiache parecer un asesiñato.

Inda mais... se todo aborto é un asesiñato... a muller que toma a pidora do dia despois, é unha asesiña... porque o ovulo fecundado duns días xa é un ser enteiramente vivo, polo que dis... logo, matalo é un asesiñato.

Moito asesiñato pareceme a min... e polo que dis, tamén a ti.

Que abortar un neno con malformacións sexa un asesiñato, nos prazos da lei, nolo cres nin ti, polo que dis... e eu tampouco.

Estamos dacordo... so que ti, un pouco aparvado, polas túas contradicions.

#79 hai 11 horas e 32 minutos Ximelez

Não sei que é pior, o de revotado confundindo pessoa com gameto ou o teu confundindo assassinato com eutanásia

#80 hai 9 horas e 55 minutos Raimundo

#79 Ximelez, ¿e que ten que ver o asesinato coa eutanasia, ou co aborto? Nada...

#81 hai 1 dia Ximelez

Pois és tu a confundir eutanásia e assassinato... E com o aborto, claro que tem que ver. A fim duma vida a mãos doutra alheia.

#82 hai 1 dia Raimundo

#81 Ximelez... entón o aborto dun neno con malformacions ('O fin dunha vida, a man doutra allea', como dis), ¿é eutanasia?

E o aborto dunha muller violada ¿non é eutanasia?

E o aborto dunha muller que non quere perdelo traballo, para non perder a casa hipotecada ¿non é eutanasia?

Home, penso que don dicir que é un aborto, chega.

Con prazo para presevala vida. e listo. Pois serache todo eutanasia, se queres. A min dame igual

#83 hai 22 horas e 6 minutos Ximelez

Eutanáasia (do grego 'eu' perfeito e 'thanatos' morte) é a prática pola qual abrévia-se, sem dor ou sufrimento, a vida dum enfermo incurável.

No caso de aborto dum feto com malformaçons e/ou doenças incuráveis a diferença é que o feto si que sufre e sente dor.

#84 hai 20 horas e 50 minutos Raimundo

#83 Ximelez, hai casos nos que sinte dor... e outros no que non sinte nada... depende do dano...

¿A nai dun monstro que non sinta dor, ¿pode abortar? Pois si.

E no caso da muller que aborta para non perdelo traballo, para non chimpar na rúa con dous fillos, se perde a hipoteca, ¿hai dolor? ¿Ou non?

¿Tamén é eutanasia?